" Mor Menekşe " Hikayesi

    Paylaş
    avatar
    Nazenin gülü
    YETKİLİ

    YETKİLİ

    Kadın
    Mesaj Sayısı : 95
    Okul : ...
    Teşekkür : 0
    Puanı : 88
    Kayıt tarihi : 12/08/08

    " Mor Menekşe " Hikayesi

    Mesaj  Nazenin gülü Bir Çarş. Mart 31, 2010 6:25 pm

    ( Sizin için en sevdiğim resmimi ekledim(: )
    Kendini bildi bileli mor menekşeyi çok severdi. Çocukluğunun geçtiği ikikatlı evin bahçesinde bahar geldiğinde mor mor açar, mis gibi kokarlardı..Annesi mor menekşeleri hep duvar kenarına dikerdi..

    gölgeyi sever menekşelerderdi..Oysa ögretmeni bitkilerin güneş ışınları ile fotosentez yaptığını anlatmıştı onlara .Bitkiler güneş ışığına muhtaçtı.Mor menekşeler ne tuhaf bitkilerdi , her bitki güneşi severken,onlar nedengölgeyi tercih ediyorlar diye düşündü durdu Hande...Küçük, ufacık ak lı ile aslında menekşelerin diğer çiçeklerden farklı olduğunu keşfetmişti, işte belki de menekşeler bu yüzden bu kadar güzeldi.

    Herkesden farklı olursan, bu hayatta değerli olursun yargısına varmıştı.Daha o yıllarda farklı olmak için uğras vermeye başladı. ilk olarak, okulda kimsenin yanına . oturmak istemediği Hacerin yanına oturmak istiyorum ögretmenim diyerek başladı farklılıklarla süren hayatı. Hacer bile şaşırmış şaşkın şaşkın bakıyordu onun yüzüne. Hacer çok dağınık, biraz anlama zorlukları olan problemli bir ailenin kızı idi. Hande ise mühendis Kamil Beyin biricik kızı. Ögretmen pek oturtmak istemedi önce Hacerin yanına Hande yi. Daha sonra bir tatsızlık çıkmasın diye öğretmen Hande in annesini çağırdı.

    Annesi eve geldiklerinde Handeye sordu :
    - Neden yavrum Hacer in yanına oturmak istiyorsun?

    Hande cevap verdi :
    - Geçen baharda menekşeler ekiyorduk hani anne, o gün sen bana menekşeler güneşi sevmez demiştin, oysa her bitki güneşi sever. Menekseler farklı, belki de bu yüzden bu kadar güzeller. Hacerin yanına kimse oturmak istemiyor. Ben farklı olmak istiyorum. Belki Hacer de güzeldir, onu fark etmek istiyorum, dedi.

    Annesinin ağzı açık kalmıştı. İlkokul 4.sınıf öğrencisi kızının olgunluğuna hayran kalarak - peki kızım kimin yanında istersen oturabilirsin, . " dedi.

    Pazartesi Hande Hacerin yanında oturmaya başladı. Hem Hande tedirgindi, hem Hacer.Birbirleri ile hiç konuşmuyorlardı. Diğer kızlarda soğumuştu Handeden. Nasıl Hacer gibidağınık, bir şeyi, iki kere anlatınca anlayan fakir bir kızın yanına oturmayı istemişti.En çok alınan doktor Cemal Beyin kızı Esindi. Anne babaları her hafta sonu görüşüyorlar, Hande ve Esin birlikte oynuyorlardı.

    Nasıl olur da kendi yerine Haceri seçerdi. Çok gururu kırılmıştı Esinin. Hande ile konuşmuyordu.Birgün Hande ve ailesi Esinlerle dağ köylerinden birinde gerçekleştirilecek bir panayıra katılmak için sözleştiler. Hande gene Esinin somurtacağını bildiği için gitmek istemiyordu.İçin için de Hacere kızmaya başlamıştı arkadaşları ile arasının bozulmasına sebep . olmuştu.Neden sanki bu kadar dağınıktı, neden her şeyi iki kerede anlıyordu? Yoksa aptal mıydı?Sonra menekşeleri hatırladı hemen düşüncelerinden utandı.

    Hacer farklı diye yargılamaması gerekiyordu. Hacerin, kimsenin bilmediği güzelliklerini keşfedecekti. Buna tüm gücü ile inandı. Panayıra gittiklerinde Esin somurtarak karşısında oturuyordu, Hande ile konusmuyordu.

    Hande canı sıkıldığından biraz dolaşmak için annesinden izin aldı. Köy yolunda yürümeye başladı. Hava iyice soğumuş ve ayaz iyice artmıştı, kar atıştırmaya başlamıştı. Hande karı çok seviyordu, yürüdü, yürüdü. Köye gelmişti. Bir evin önünde durdu. Evin penceresinde ki saksıya gözü ilişti. Gözlerine inanamıyordu, bunlar mor menekşelerdi. Ama kıştı ve menekşeler soğuğu hiç sevmezlerdi eve . dogru bir adım attı. Kapıda beliren gölgeyi çok sonra fark etti bu Hacerdi.

    Handeye gülümsüyordu.
    - Hoşgeldin Hande buyurmaz mısın?, dedi.
    Biraz ürkek, şaşkınlıkla kapıya doğru ilerledi Hande ve içeri girdi. Oda sıcacıktı odun sobası her yeri ısıtmıştı. Menekşeler diyebildi sadece Hande...

    - Bu soğukta ?

    Hacer gülümsedi ;
    - Onlar annem için, annem onları çok sever.
    Sonra yatakta yatan kadını fark etti Hande.
    "Annen hasta mı?" dedi.

    "Evet 2 sene önce felç oldu ona ben bakıyorum, bizim kimsemiz yok, birtek ineğimiz var onunla geçiniyoruz. Ama tüm işler bana baktığı için derslere çalışacak pek vaktim olmuyor, dedi Hacer utanarak.

    Bir de bizim köyden şehre araç yok, bu yolu her gün yürüyorum o yüzden de çok yorgun
    okula geliyorum dersleri anlamakta güçlük çekiyorum. Hande in gözleri dolmuştu. Dışarıdan gelen ses ile kendine geldi. Annesi onu arıyordu. Çok merak etmiş olmalıydı. Dışarıya koştu ve annesine sarıldı, ağlıyordu. Bir müddet sonra anne bu Hacer diye tanıştırdı sıra arkadaşını. Hacerin yaptığı sıcak çorbadan içtiler birlikte. Hande annesine anlattı Hacerin hayatını, ağlayarak.

    "Bir şeyler yapalım anne" dedi.

    O hafta annesi ve Hande, Hacerlere gidip annesi ve Haceri kendi evlerine taşıdılar. Hacer artık Handeler den okula gidip geliyordu, ne dağınıktı, ne de aptal. Sınıfın en iyi öğrencisi olmuştu. Seneler geçti Hacer ve Hande bir arkadaş değil, iki kız kardeşlerdi artık.

    Mor menekşeler Handeye Haceri armağan etmişti. Hacere ise hem Handeyi, hem hayatı. Seneler sonra ikisi de evlendi. Hacer şimdi bir doktor. Handeden vicdanın ne kadar önemli olduğunu öğrendi, hastalarına vicdanıyla birlikte şifa dağıtıyor. Hande ise bir ögretmen. Çocuklara farklı olan şeyleri sevmeyi de ögretiyor. Bir kızı var adı, Hacer Menekşe. Hayatta en çok sevdiği iki şeye birini daha ekledi Hande.

    LÜTFEN SEVGiNiZE ÖNYARGI KOYMAYIN.
    HERŞEY SEVİNCEYE KADAR FARKLIDIR
    SEVDİKTEN SONRA İSE SEVGİNİN DİLİ HEP AYNIDIR..


    _________________
    Ne kervan kaldı, ne at, hepsi silinip gitti,
    İyi insanlar iyi atlara binip gitti...


    N.F.K.

    Gözlerin ne kadar İstanbul öyle...

    avatar
    NuR ..
    YETKİLİ

    YETKİLİ

    Kadın
    Mesaj Sayısı : 441
    Yaş : 26
    Nerden : ●● σLмaк isтєdiqiм чєяLєяdєи ●●
    Okul : _вiαihL___06
    İleti : qeL qör béni.. sén néчLédi
    Ruh hali :
    Teşekkür : 7
    Puanı : 352
    Kayıt tarihi : 29/11/08

    Geri: " Mor Menekşe " Hikayesi

    Mesaj  NuR .. Bir Perş. Nis. 08, 2010 8:09 pm

    SEVDİKTEN SONRA İSE SEVGİNİN DİLİ HEP AYNIDIR..


    _________________
    --
    Birbir alıp başını gidiyordu her şey..
    Hep büyümek vardı çocukken hayallerimde..
    Çocuktumya, kimse önemsemiyordu ya,
    dertleri biliyor derman olamıyordum ya,
    hissettiğim acıların yerini mutluluklar kolay kolay alamıyordu ya,
    bütün bunları ters düz etmek için büyümekti hayalim..

    --

    ne görsem ötesinde hasret çektiğim diyar..
    kavuşmak nasıl olmaz, madem ki ayrılık var?

    [nFk]

      Similar topics

      -

      Forum Saati Ptsi Haz. 18, 2018 3:37 am