Züleyha Ki Samimi ve Sevdasında Azimliydi...

    Paylaş
    avatar
    Zeynebb
    Yeşil yeşil

    Yeşil yeşil

    Kadın
    Mesaj Sayısı : 304
    Yaş : 26
    Nerden : ßursa'm
    Okul : ß.i.a.i.h.L
    İleti : __ sen,qözLerim ve katre __
    Ruh hali :
    Teşekkür : 4
    Puanı : 89
    Kayıt tarihi : 18/01/09

    Züleyha Ki Samimi ve Sevdasında Azimliydi...

    Mesaj  Zeynebb Bir Paz Mart 08, 2009 8:06 pm

    Ey Zûleyha...



    Sevdasını yüreğine katık eden sevgili...
    gözlerinden gelen yağmurla yüreğindeki ateşi söndürmeye çalışıpta
    her damlada bin yürek yakan...

    "Ben su serptikçe senin alevin artacak,
    sendeki ateş arttıkça ben daha çok yaş akıtacağım"


    Sen ki suretin güzeline bir sınav oldun...
    O ki sana cennet vesilesi...
    Ömrün ki Yû'suf ila aslına bürünmüş, gerçeği bulmuştu ki gelmiş ve geçmiş en gerçek sevdayı yaşamıştı...

    "Zûleyha ki Leyla'dan, Aslı'dan, Şirin'den, Zühre'den ve hatta Zahide'den sahici..."

    Sabrın sevgiliyi getirdiğinin en açık kanıtı değil misin?
    Sevgiyi dilde yaşatmak kolay ve gerçekten uzaktı...
    oysa sen sevgiyi önce yüreğinde yaşadın öylesine büyüttün ki
    kaldırmadı küçücük görünen ama kocaman olan o yüreğin

    sonra göklere saldın
    Rabbine ulaştın

    Ey Zûleyha ... Gör Zûleyha ... Bil Zûleyha ...

    Senden yüzyıllar sonrasında yaşıyoruz...

    İnsanların küfrünün ve azgınlığının her geçen gün arttığı bir dönemdeyiz...
    Sokaklarımız ölü kaynıyor, insanlar kokuşmuş ruhlarıyla geziniyorlar...

    Kim kimi sevdiğini bilmeden yürüyor sokaklarda...
    Aşk sözleri her ağızda herkese söyleniyor...
    Sevdayı sadece beşeri -bedeni- yaptılar...

    Ki seni bilen şunu da biliyor ki bu insanların yaşadığı sevgi değil!!

    İnsanlığın olmadığı bir yerde Aşk nasıl yaşasın ki...
    kendini bilmez olan insanlar sevgiyi nasıl bilsinler ki...
    sevmek yok olmak değil aksine var olmaktı…
    varlığın olmadı yerde
    sevgi olur muydu ki?

    "Aşık olmayanlar Zûleyha ismine dokunmasınlar"

    Ey Zûleyha ... Gör Zûleyha ... Bil Zûleyha ...

    Yüreklerimiz bir kez daha aşkından değil...
    Utanıcından eriyerek söylüyor...
    Biz aşkı senle gömdük toprağa,
    Ne sevecek
    Ne de sevilecek
    Bir yürek kaldı ortada...

    Bil Zûleyha ...

    Artık sevdalar göklere çıkmıyor...
    Daha ilk engelde takılıp geri dönülüyor...
    Hala Leyla faslındalar ki Mevla'ya nasıl ulaşsınlar...
    Bir çocuk yürümeden koşamaz ki,
    İnsan sevginin ne olduğunu bilmeden
    Mevla aşkıyla nasıl yansın
    Hiç yanmamış ki ne bilsin
    bir yürek nasıl erir sevgili uğruna nûr olur...

    O sevgi nasıl göklere ulaşsın ki Zûleyha ...

    "Sevgili!... Kapına geldik; AŞK'ı öğret bize
    ve AŞK'ını ver yüreklerimize.."

    Ama Zûleyha
    bil ki;
    adını yazdık yüreğimizin en kör noktasına
    Aşk deyince
    kulaklarımızda sen çınlıyorsun
    ilk önce Yûsuf diye eriyişin
    ki Rabbim sana lütfedince Yûsuf'u

    Yûsuf'tan ilahiye dönen aşkının büyüklüğünü anıyoruz

    Bil Zûleyha
    Senden yüzyıllar sonrada yaşıyoruz
    ne ömrünü Yûsuf uğruna adayacak Zûleyha var...

    ne de uğruna ömür adanacak bir Yûsuf...

    hal böyleyken
    nasıl göklere ulaşsın
    sevdalar...!

    "Aşk iğnesiyle dikilince bir dikiş, kıyamete kadar
    sökülmez imiş.
    Aşk ile insan elbet güneşe benzer ve aşksız gönül misali taşa benzer
    Hayatı aşka bölünce aşk çoğalır;
    bütün hayatları toplasan geriye Aşk kalır..."


    "Rabbim, Fattah-ı Kerem olansın,
    iyilik etmesini sevensin ve dahi kapalı olanı açansın ki
    kalbimin kapısını aç ki
    Züleyha kuyusundan çıksın."

      Forum Saati Çarş. Ekim 17, 2018 12:29 am